شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۷ — میخانه سبیل ماست مخمور کجا باشیم
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۹ — فاش شد نام ما که قلاشیم
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۸ — ما اگر شاه اگر گدا باشیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۱ — ما حلقه به گوش می فروشیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۰ — ما چو در سایهٔ الطاف خدا می باشیم
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۴ — دُرد دردش به ذوق می نوشم
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۵ — از جام وحدت سرخوشم هر دم مئی درمی کشم
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۶ — منم که عاشق دیدار یار خود باشم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۶ — حضرتی غیر او نمی دانم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۹ — من ترک می و صحبت رندان نتوانم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۷ — بُود ممکن که من بی جان بمانم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۳ — علم توحید نیک می دانم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۴ — من به جان دوستدار رندانم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۵ — مطرب خوش نوای رندانم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۸ — چنان سرمست و شیدایم که پا از سر نمی‌دانم
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۲ — ما سلطنت فقر به عالم نفروشیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۵ — نقش عالم خیال می بینم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۶ — یار خود را به ناز می بینم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۰ — من ترک می و صحبت رندان نتوانم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۲ — غم مخور یارا که غمخوارت منم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۱ — درد دل آمد که درمانت منم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۴ — به عشق چشم بیمارت دلم بیمار می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۷ — نظری می‌کنم و وجه خدا می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۳ — دولت وصل یار می‌بینم