شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۱ — ای عاشقان ای عاشقان من پیر را برنا کنم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۸ — چشم مستت به خواب می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۲ — عاشق آن گلعذارم چون کنم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۰ — هر چه بینم به نور او بینم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۳ — توبه از می کجا کنم نکنم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۴ — من خلاف خدا کنم نکنم
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۹ — خیال روی تو دائم به خواب می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۵ — عاشق مستم به کوی می فروشان می روم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۱ — عجب است این که من ز من طلبم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۹ — ما خدا چون شما نمی طلبیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۸ — ما اگر شاه اگر گدا باشیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۳ — قطب عالم روح اعظم یافتم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۶ — از جام عشقش مست مدامم
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۷ — میخانه سبیل ماست مخمور کجا باشیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۰ — خسته‌حالیم و ز زلف تو شفا می‌طلبیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۲ — مجمع صاحبدلان زلف پریشان یافتم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۷ — بی‌نشانی را نشانش یافتیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۵ — درد دل بردیم و درمان یافتیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۴۰ — نقد گنج عشق او در کنج دل ما یافتیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۴۱ — مستیم و خراب و می پرستیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۴ — درد دل بردیم و درمان یافتیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۸ — وقت ما خوش شد که ما ملک گدائی یافتیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۶ — جان فدا کردیم و جانان یافتیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۹ — تا ز درد دل دوائی یافتیم