شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۷ — ما خراباتیان جان بازیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۸ — اجازت گر دهد دلبر به پای او سر اندازیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۹ — جان و دل ایثار جانان کرده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۳ — نور او در چشم بینا دیده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۰ — این عنایت بین که ما دربارهٔ جان کرده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۲ — باز هوای تو هوس کرده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۶ — ما عاشق رند دلپذیریم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۱ — جان فدای عشق جانان کرده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۵ — روشنی چشم جان ازنور جانان دیده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۴ — عشق او در بحر و در بر دیده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۸ — تا خیال روی او در آب دیده دیده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۷ — یک نظر از اهل دل تا دیده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۶ — تا به نور روی خوب او جمالش دیده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۰ — درس عشق از دفتر جان خوانده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۹ — تا بیانش در کنار آورده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۱ — در خرابات مغان مست و خراب افتاده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۷ — تا خیال روی او بر دیده نقشی بسته ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۸ — باز ساز عشق را بنواختیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۹ — مدتی شد که به جان باتو در آمیخته ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۳ — ما دم از عشق در قدم زده ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۴ — دردمندیم و به امید دوا آمده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۲ — مست و رند و لاابالی در جهان افتاده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۶ — منم مجنون منم لیلی نمی گوئی چه می گویم
- غزل شمارهٔ ۱۱۸۵ — ما علم عشق بر ورق جان نوشته ایم