شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۴ — چنانکه عشق بگوید به ما چنان گوئیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۵ — از ازل تا به ابد آینه دار اوئیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۷ — ما خود بینیم و خود نمائیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۱ — همه جا طالب وصال توایم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۶ — ما مظهر نور مصطفائیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۲ — عشق است که مبتلای اوئیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۳ — زنده به حیات عشق اوئیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۰ — ماییم کز جهان همه دل برگرفته‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۰ — ما بندهٔ مطلق خدائیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۲ — به سر خواجه که ما مستانیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۸ — غرقهٔ بحر بیکران مائیم
- غزل شمارهٔ ۱۱۹۹ — ما عاشق و مستیم و طلبکار خدائیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۱ — بندهٔ سید سرمستانیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۳ — ما مرشد عشاق خرابات جهانیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۴ — مستیم و خرابیم و گرفتار فلانیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۵ — ظاهراً جسم و باطناً جانیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۱۲ — عاشقانه عشقبازی می کنیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۹ — لذت رند مست ما دانیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۱۳ — نور چشمست او به او بینیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۷ — از ما کناره کردی ما با تو درمیانیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۸ — نو فروشان کهنه پوشانیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۱۰ — ما اناالحق از وجود حق مطلق می زنیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۰۶ — ما ساقی سرمست خرابات جهانیم
- غزل شمارهٔ ۱۲۱۱ — ما خاک راه را به نظر کیمیا کنیم