شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۱۳ — صدف و گوهریم و بحر و حباب
- غزل شمارهٔ ۱۱۷ — آفتابی ز ماه بسته نقاب
- غزل شمارهٔ ۱۱۴ — موج است و حباب هر دو یک آب
- غزل شمارهٔ ۱۱۶ — آفتابی رو نموده مه نقاب
- غزل شمارهٔ ۱۱۰ — آفتابی ز ماه بسته نقاب
- غزل شمارهٔ ۱۱۲ — گرخیال عارضش بنمایدت نقشی به خواب
- غزل شمارهٔ ۱۱۵ — موجیم و حباب هر دو یک آب
- غزل شمارهٔ ۱۱۱ — این طرفه بین که حضرت او با همه حجاب
- غزل شمارهٔ ۱۱۸ — ماه ما از در در آمد نیمشب
- غزل شمارهٔ ۱۱۹ — دردمند و دردنوشم روز و شب
- غزل شمارهٔ ۱۲۱ — در دیار تو غریبیم و هوادار غریب
- غزل شمارهٔ ۱۲۲ — هفت دریا شبنمی از بحر بی پایان ما است
- غزل شمارهٔ ۱۲۰ — نعمت الله نور دین دارد لقب
- غزل شمارهٔ ۱۲۳ — ایها العشاق کوی عشق میدان بلا است
- غزل شمارهٔ ۱۲۵ — جامیست پر آب و عین آب است
- غزل شمارهٔ ۱۲۴ — این شیشهٔ ما پر از گلاب است
- غزل شمارهٔ ۱۲۹ — نور او در جمله اشیاء ظاهر است
- غزل شمارهٔ ۱۳۱ — همه جا خوان نعمت عشق است
- غزل شمارهٔ ۱۳۲ — جان ما زنده دل از آب حیات عشق است
- غزل شمارهٔ ۱۳۰ — در محبت جان اگر بازی خوش است
- غزل شمارهٔ ۱۳۳ — در کوی خرابات کسی را که مقام است
- غزل شمارهٔ ۱۲۸ — آئینهٔ ذات عین ذات است
- غزل شمارهٔ ۱۲۶ — موج است و حباب هر دو آب است
- غزل شمارهٔ ۱۲۷ — جامی ز حباب پر ز آب است