شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۶۲ — عشق او سلطان ملک جان ماست
- غزل شمارهٔ ۱۵۸ — حالیا دور قمر دوران ماست
- غزل شمارهٔ ۱۵۹ — قابل نور الهی جان ماست
- غزل شمارهٔ ۱۶۳ — دل ما گنج و گنجخانهٔ ماست
- غزل شمارهٔ ۱۶۱ — عشق او آب حیات و آن حیات جان ماست
- غزل شمارهٔ ۱۶۴ — منزل جان جهان بر در جانانهٔ ماست
- غزل شمارهٔ ۱۶۰ — هفت دریا قطره‌ای ازبحر بی‌پایان ماست
- غزل شمارهٔ ۱۶۵ — در سراپردهٔ دل خلوت جانانهٔ ماست
- غزل شمارهٔ ۱۶۸ — گنج عشقش دفینهٔ دل ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۰ — حق مطلق به حق حقیقت ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۱ — چشم ما نور خدا بنمایدت
- غزل شمارهٔ ۱۶۶ — عشق او همدم دیرینهٔ ماست
- غزل شمارهٔ ۱۶۷ — علم ام الکتاب حاصل ماست
- غزل شمارهٔ ۱۶۹ — نور بسیط لَمعه ای از آفتاب ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۲ — عاشقی و باده نوشی کار ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۳ — ساقی سرمست رندان میر بی همتای ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۶ — هرکجا پیریست طفل پیر ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۵ — عشق او سلطان ملک جان ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۸ — ما ز دریائیم و دریا عین ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۷ — عاشق رندی که او همدرد ماست
- غزل شمارهٔ ۱۸۰ — چشم ما روشن به نور الله ماست
- غزل شمارهٔ ۱۸۱ — درد با همدرد اگر گوئی رواست
- غزل شمارهٔ ۱۷۹ — آبروی ما ز اشک چشم ماست
- غزل شمارهٔ ۱۷۴ — درد دل ما دوای درد دل ماست