شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۵۱۹ — هر زمان عشقی ز نو پیدا شود
- غزل شمارهٔ ۵۱۸ — خوش بود گر این دوئی یکتا شود
- غزل شمارهٔ ۵۲۱ — رند مستی کو حریف ما شود
- غزل شمارهٔ ۵۲۰ — نطق حیوان جمع کن تا آدمی حاصل شود
- غزل شمارهٔ ۵۲۲ — مظهری باید که تا مظهر به او ظاهر شود
- غزل شمارهٔ ۵۲۵ — خاطر ما سوی دریا می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۵۲۳ — عین دریاییم و ما را موج دریا می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۵۲۴ — هرکه باشد بندهٔ او درجهان سلطان شود
- غزل شمارهٔ ۵۳۱ — دل سوی صاحب جمالی می کشد
- غزل شمارهٔ ۵۳۲ — چشم ما نقش خیال او بر آتش می کشد
- غزل شمارهٔ ۵۳۰ — هر دم بر آب چشم ما نقش خیالی می کشد
- غزل شمارهٔ ۵۲۹ — یار سرمست است و ما را می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۵۳۳ — مدام جام می او حیات می بخشد
- غزل شمارهٔ ۵۲۷ — دل دگر ما را به مأوا می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۵۲۶ — غرق دریاییم و ما را موج دریا می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۵۲۸ — عشق ما را سوی دریا می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۵۳۷ — هرچه بخشد خدا به ما بخشد
- غزل شمارهٔ ۵۳۹ — نعمت الله خدا به ما بخشید
- غزل شمارهٔ ۵۳۸ — نعمت الله خدا به ما بخشید
- غزل شمارهٔ ۵۴۱ — جام گیتی نما به ما بخشید
- غزل شمارهٔ ۵۴۰ — می خمخانه ای به ما بخشید
- غزل شمارهٔ ۵۳۵ — هر کسی نقشی بر آبی می کشند
- غزل شمارهٔ ۵۳۶ — می محبت او راحتی به جان بخشد
- غزل شمارهٔ ۵۳۴ — ترک سرمستی مرا دامن‌کشانم می‌کشد