شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۵۹۰ — خستهٔ عشق تو بیچاره شفا را چه کند
- غزل شمارهٔ ۵۹۷ — عاشقی کز عشق او دم می زند
- غزل شمارهٔ ۵۹۱ — دل عاشق نظر به جان نکند
- غزل شمارهٔ ۵۹۲ — یاری که می ننوشد از ذوق ما چه داند
- غزل شمارهٔ ۵۹۳ — غیر او کی به یاد ما ماند
- غزل شمارهٔ ۵۹۶ — مرغ زیرک بین که یاهو می زند
- غزل شمارهٔ ۵۹۴ — عهد با زلف تو بستیم خدا می داند
- غزل شمارهٔ ۵۹۵ — دل چو دم از عشق دلبر می‌زند
- غزل شمارهٔ ۶۰۱ — در این خلوت حکایت درنگنجد
- غزل شمارهٔ ۶۰۳ — هرکه جان در عشق جانان می‌دهد
- غزل شمارهٔ ۶۰۲ — در دل به جز از خدا نگنجد
- غزل شمارهٔ ۶۰۴ — جام و می بخشید و می وی می دهد
- غزل شمارهٔ ۵۹۹ — بود و نابود در نمی گنجد
- غزل شمارهٔ ۶۰۰ — مرا حالی است با جانان که جانم درنمی‌گنجد
- غزل شمارهٔ ۶۰۵ — معنی یکی و صورت او در ظهور صد
- غزل شمارهٔ ۵۹۸ — ذوق ما در جهان نمی‌گنجد
- غزل شمارهٔ ۶۱۳ — هرکه فانی شود بقا یابد
- غزل شمارهٔ ۶۰۷ — هر که او نیک می کند یابد
- غزل شمارهٔ ۶۰۶ — توحید و موحد و موحد
- غزل شمارهٔ ۶۰۸ — ما به تو هستیم و تو هستی به خود
- غزل شمارهٔ ۶۱۰ — توحید و موحد و موحد
- غزل شمارهٔ ۶۱۱ — از سر ذوق دیده ام عین یکی و نام صد
- غزل شمارهٔ ۶۱۲ — دلی که درد ندارد دوا کجا یابد
- غزل شمارهٔ ۶۰۹ — خراباتست و خم در جوش و ساقی مست و ما بی خود