شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۵۶۹ — عاشق و یار خویش خوش باشد
- غزل شمارهٔ ۵۷۲ — کرمش گنج بی کران باشد
- غزل شمارهٔ ۵۷۳ — رند مست از بلا نه اندیشد
- غزل شمارهٔ ۵۶۷ — هر که او را خبر از اهل دلانش باشد
- غزل شمارهٔ ۵۷۱ — ما عاشق و مستیم کرامات چه باشد
- غزل شمارهٔ ۵۶۸ — ناز با یار غار خوش باشد
- غزل شمارهٔ ۵۷۰ — مدام همدم جام شراب خوش باشد
- غزل شمارهٔ ۵۶۶ — تو را اهل نظر خوانم گرت منظور او باشد
- غزل شمارهٔ ۵۷۵ — نقش خیال عالم عارف به خواب بیند
- غزل شمارهٔ ۵۷۴ — هر که او را به نور او بیند
- غزل شمارهٔ ۵۷۷ — ما مریدیم و پیر ما مرشد
- غزل شمارهٔ ۵۸۰ — چشم ما عین ما به ما بیند
- غزل شمارهٔ ۵۷۹ — خوشست این دیدهٔ روشن که غیر او نمی بیند
- غزل شمارهٔ ۵۷۸ — هر که در کوی تو جانا نفسی بنشیند
- غزل شمارهٔ ۵۸۱ — چه خوش چشمی که نور او به نور روی او بیند
- غزل شمارهٔ ۵۷۶ — دلبر سرمست ما عزمی به دریا می‌کند
- غزل شمارهٔ ۵۸۲ — دیدهٔ ما چو روی او بیند
- غزل شمارهٔ ۵۸۵ — در خرابات مغان خمخانه جوشی می کند
- غزل شمارهٔ ۵۸۴ — دل باز عزم کعبهٔ مقصود می کند
- غزل شمارهٔ ۵۸۳ — این دل دریادل ما عزم دریا می‌کند
- غزل شمارهٔ ۵۸۹ — کشتهٔ عشق او شفا چه کند
- غزل شمارهٔ ۵۸۸ — عاشق جانانم و جانم خروشی می کند
- غزل شمارهٔ ۵۸۶ — ترک عشقش ملک جان بگرفت و غارت می کند
- غزل شمارهٔ ۵۸۷ — آب چشمم دم به دم از دل روایت می‌کند