شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۴۹۵ — چشم ما روشن به نور او بود
- غزل شمارهٔ ۵۰۱ — نسبت خرقه ام از پیر خرابات بود
- غزل شمارهٔ ۴۹۹ — آینه چندان که روشن تر بود
- غزل شمارهٔ ۴۹۶ — نقطه در دایره نمود و نبود
- غزل شمارهٔ ۵۰۰ — عاشقی از عاقلی خوشتر بود
- غزل شمارهٔ ۴۹۷ — هرچه ما را می رسد از او بود
- غزل شمارهٔ ۴۹۸ — در نظر گر نور روی او بود
- غزل شمارهٔ ۴۹۴ — چشم ما روشن به نور او بود
- غزل شمارهٔ ۵۰۵ — هرکه از عشق در طرب نبود
- غزل شمارهٔ ۵۰۷ — گر آتش آه ما درافتد
- غزل شمارهٔ ۵۰۶ — چشم بینائی که بر او اوفتد
- غزل شمارهٔ ۵۰۹ — خون دل از دیده بر رو می رود
- غزل شمارهٔ ۵۰۸ — چشم ما آبش به هرسو می‌رود
- غزل شمارهٔ ۵۰۲ — مشرب توحید یاران خوش بود
- غزل شمارهٔ ۵۰۴ — فعل عالم ظل فعل الله بود
- غزل شمارهٔ ۵۰۳ — حق است دین سید و دین من این بود
- غزل شمارهٔ ۵۱۶ — ترک چشم مست او دلها بغارت می برد
- غزل شمارهٔ ۵۱۷ — ترک چشم مست او دلها به غارت می برد
- غزل شمارهٔ ۵۱۴ — عشق دردیست تا نمی گیرد
- غزل شمارهٔ ۵۱۱ — چشم ما خوش چشمهٔ آبی به هر سو می رود
- غزل شمارهٔ ۵۱۰ — آب چشم ما به هر سو می رود
- غزل شمارهٔ ۵۱۲ — عقل دوراندیش هردم جای دیگر می‌رود
- غزل شمارهٔ ۵۱۳ — آب چشم ما به هر سو می رود
- غزل شمارهٔ ۵۱۵ — عقل مخمور است و مستان را به قاضی می برد