روضة المحبین — ابن عماد
محمد بن عمادالدین خراسانی / ابن عماد
فهرست شعرها
- بخش ۳ - مناجات — ای مقصد هر امیدواری
- بخش ۵ - در بیان عشق گوید — خواهم ورقی نوشتن از عشق
- بخش ۸ - نامۀ اول از زبان عاشق — گو ای مه آسمان خوبی
- بخش ۱ - بسم اللّٰه الرّحمن الرّحیم — الحَمدُ لِخالِقَ البَرایا
- بخش ۶ - آغاز داستان — این طرفه حکایتی‌ست بشنو
- بخش ۴ - سبب نظم کتاب — فرخنده شبی نشسته بودم
- بخش ۷ - در صورت حال گوید — بربود دلم به غمزه ماهی
- بخش ۲ - فی نعت النبی علیه الصلوٰة و السلام — آن سایۀ رحمت الهی
- بخش ۱۰ - فرد — در عشق تو دل ز دست دادم
- بخش ۹ - غزل — کای دل شده مبتلای عشقت
- بخش ۱۱ - تمامی سخن — عشق تو گشود آبم از چشم
- بخش ۱۴ - غزل — در عشق به جز بلا ندیدند
- بخش ۱۲ - رفتن باد صبا و پیغام بردن — چون باد صبا از آن غم‌اندوز
- بخش ۱۳ - نامۀ دوم از زبان معشوق — کای هرزه‌درای بادپیمای
- بخش ۱۵ - فرد — این راه نکرد هیچ کس طی
- بخش ۱۶ - تمامی سخن — این فکر مخالف از کجا خاست
- بخش ۲۰ - فرد — دارم ز غم تو ای پری‌وش
- بخش ۱۷ - آمدن صبا از نزد معشوق و خبر آوردن به عاشق — چون باد صبا از آن پری‌وش
- بخش ۱۸ - نامۀ سوم از زبان عاشق — گو ای رخت اوج حسن را ماه
- بخش ۱۹ - غزل — دردا که دلم اسیر غم شد
- بخش ۲۱ - تمامی سخن — ای فکر محالت از کجا خاست
- بخش ۲۴ - غزل — از ما طمع وصال داری
- بخش ۲۳ - نامۀ چهارم از زبان معشوق — گو ای شده از ره خرد دور
- بخش ۲۲ - پیغام آوردن صبا از زبان عاشق — زو باز چو باد نوبهاری
- بخش ۳۰ - فرد — برمن در وصل خویش بگشای
- بخش ۲۵ - فرد — وصلم نشود تو را میسر
- بخش ۳۱ - تمامی سخن — دردا که دل از غمت بفرسود
- بخش ۳۲ - پیغام بردن صبا نزد معشوق — چون باد نسیم نوبهاری
- بخش ۲۷ - با آمدن صبا از نزد معشوق — چون باد شنید این از آن ماه
- بخش ۲۶ - تمامی سخن — ای گمره دل ز دست داده
- بخش ۲۹ - غزل — در غصه هجر اگر بمیرم
- بخش ۲۸ - نامۀ پنجم از زبان عاشق — گو ای بت مهوش دل‌آرام
- بخش ۴۰ - فرد — بگذر ز جفا و ناز بگذار
- بخش ۳۸ - نامۀ هفتم از زبان عاشق — گو ای بت سرکش جفاکیش
- بخش ۳۹ - غزل — چشمم ز غمت پرآب تا کی
- بخش ۳۵ - فرد — هم قصه زلف ما فرو پیچ
- بخش ۳۳ - نامۀ ششم از زبان معشوق — کای غم‌زده ترک این هوس کن
- بخش ۳۴ - غزل — حقا که نیابی از لبم کام
- بخش ۳۶ - تمامی سخن — رخسارم اگر چه دل فروزد
- بخش ۳۷ - باز آمدن صبا از نزد معشوق — چون دید صبا که آن دل‌آزار
- بخش ۴۷ - فرد — شبهای جدایی‌ات شود روز
- بخش ۴۶ - غزل — خورشید وصال ما برآید
- بخش ۴۵ - نامۀ هشتم از زبان معشوق — گو ای شده مست بادۀ عشق
- بخش ۴۸ - تمامی سخن — ای غم‌زدۀ شکسته‌خاطر
- بخش ۴۱ - تمامی سخن — از درد دلم خبر نداری
- بخش ۴۲ - مثل — یک روز شنیده‌ام که بلبل
- بخش ۴۴ - جواب دادن معشوق — در حال که این حدیث دل‌سوز
- بخش ۴۳ - پیغام بردن صبا نزد معشوق — القصه چو این فغان و زاری
- بخش ۵۵ - پیغام بردن صبا از عاشق — چون یافت نسیم بی‌شکیبش
- بخش ۵۳ - فرد — آمد شب محنتم به پایان
- بخش ۵۶ - نامۀ دهم از زبان معشوق — گو آنکه ترا انیس جان است
- بخش ۴۹ - پیغام آوردن صبا از معشوق — با پیک صبا چو این حکایت
- بخش ۵۰ - جواب عاشق با باد — با باد زبان عذر بگشاد
- بخش ۵۴ - تمامی سخن — یارب چه دمی‌ست روح‌پرور
- بخش ۵۲ - غزل — هنگام وصال دلبر آمد
- بخش ۵۱ - نامۀ نهم از زبان عاشق — گو آن که گدای حضرت تست
- بخش ۵۹ - تمامی سخن — بسیار جفا و رنج بردی
- بخش ۵۸ - فرد — با من چو محبت تو جانی‌ست
- بخش ۶۲ - در نصیحت فرماید — رفت ابن عماد عمر برباد
- بخش ۶۱ - در خاتمت کتاب — چون گشت تمام کار عاشق
- بخش ۵۷ - غزل — من زآن توام دگر چه خواهی
- بخش ۶۰ - باز آمدن صبا از معشوق به عاشق — چون باد از آن نگار همدم